Na het elven van ons allemaal komen momenten voor dat we definitief afscheid moeten nemen van mensen die ons dierbaar zijn. Bij het overlijden van mijn vader in november 2019 werd mijn leven, ons gezinsleven, op zijn kop gezet door de verhuizing van mijn moeder naar een flat in ons dorp. Een 7 jaar lang durende mantelzorgtaak met meer dan 40 ziekenhuisopnames in het UMCG heeft me in een ‘mantelzorgvetereaan’ veranderd. Een balans in mijzelf vinden na het overlijden van mijn moeder heb ik o.a. gedaan door van Bad Nieuweshans over de dijken naar Friesland te lopen. Een rechte, soms kronkelende dijk met gras, schapen en hekjes om over heen te klimmen. Aan de ene kant het uitgestrekte Groninger Hoge Land en de Graan republiek en aan de andere kant de Waddenzee. De wind, de zilte lucht, het geblaat van de schapen hebben me geholpen om een stuk van mijn rouwproces minder rauw te laten zijn. Hieronder tref je de verhalen aan van een zomer wandelen om met mijzelf en de verhalen uit het verleden  in het reine te komen.