Vannacht heerlijk geslapen, genoten van mijn grote bed en de stilte. Ben ergens wel even wakker, maar slaap tot de wekker. Prachtige zachte zonsopkomst en dan mist… Optimistische ik gaat gewoon voor korte broek en korte mouwen. Door de kachel is alles lekker droog. Heerlijk!!
Schone shirts weer aan, schone sjaal om. Schoenen nog even inspuiten, jas inspuiten en inpakken maar weer.
Bij het ontbijt tovert de gastvrouw nog allerlei senza glutine cakes, crackers en boterham te voorschijn. Heerlijk om eens geen rijstewafel te eten.
Nog een mooie stempel en afrekenen en dan aan de wandel.
Loop als een klein kind te genieten van alles wat ik zie, hoor, ruik, voel. Sta eindeloos vaak stil, maak foto’s, geniet en ben eindeloos dankbaar en gelukkig. Na 2 uur kijk ik eens op de kaart en zie dat ik nog helemaal niet opschiet. 5 uur staat er voor deze route maar zo ben ik morgen nog hier op deze berg. Dus een beetje vaart er in, alhoewel me dat met dalen over stenenpaadjes toch bijna niet lukt en over de asfaltweg probeer ik te slalommen om mijn knieën te ontzien. Ze hebben het wel zwaar.
Als foto’s nu ook nog de geur zouden kunnen reproduceren. Het ruikt allemaal zo lekker.
Net buiten Le Cese neem ik in het zonnetje met uitzicht tijd voor de lunch, naast een continue stromend watertje. Er stopt een auto met twee jagers erin, kletsen mijn oren van mijn hoofd in het Italiaans, zo grappig dat ze niet door hebben dat ik het meeste niet begrijp.
