Verloren op mijn laatste dag op de dijken mijn pelgrims insigne van Ybo. Gisteravond nog naar zitten kijken omdat het knoopje steeds losliet. Het zat echter zo in de knoop met mijn Taukruis dat ik dacht die komt niet meer los… maar dus toch. Baal er zo van en dan niet bijgelovig worden dat nu alles fout gaat.

Valt niet mee vandaag. De route loopt niet vlekkeloos. Details zal ik jullie besparen, maar ik ben op verboden terrein geweest, gevaarlijke verboden paden geïnspecteerd, dicht begroeide dijkjes gekozen, terug gelopen om een andere route te vinden. Heel vervelend allemaal.
Tel daarbij op: een niet werkende waterkraan, een onaardige barista die me alleen koffie verkoopt en geen lunch, maar wel een aardige buschauffeuse, een respectvol knikje hier en daar en een aardige B&B jongeman uit Bangladesh (als ie niet steeds in zijn kruis zou knijpen).

Dus de weg kwijt geraakt en ook weer gevonden of een alternatief bedacht. Lang leve GPS! Ook om de bus te vinden die me naar het centrum van Bologna brengt. Geen vertrouwen meer in de route van vandaag.

Deel mijn verhaal:

Geef een antwoord

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.